Nu we ruim een maand terug aan het werken zijn (terwijl iedereen op vakantie is), kijken we met heimwee terug naar de foto's van onze fietstocht door Istrië en daarna verder door Slovenië, Oostenrijk en Beieren.
En voor we het vergeten: op de meest gehoorde vragen de voorbije maand hebben we spijtig genoeg alleen maar hetzelfde antwoord. En valt het mee om terug te zijn? En bent ge het al terug gewoon? En ziet ge dat zitten om zo terug te komen werken? nee, Nee, NEE! Alleen een snuggere enkeling vroeg ons hebt ge uit uw jaar weg gehaald wat de bedoeling was? JA!
Posts tonen met het label Slovenië. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Slovenië. Alle posts tonen
zondag 7 augustus 2011
maandag 6 juni 2011
Oostenrijks fietsplezier
We zijn vlotter door Slovenië geraakt dan we eerst vreesden. Met wat klimwerk maar minstens even veel afdaalgenot passeerden we een aantal mooie plekjes. Het Predjama kasteel heeft een sprookjesachtige ligging en Skofja Loka is een klein maar fijn stadje. Vanaf Kranj hebben we dan onze geplande route wat aangepast op basis van de (steeds wisselende) tips die we onderweg kregen. We reden rond langs Bled om daarna via Kransjka Gora en het Italiaanse Tarvisio Oostenrijk via Villach binnen te komen. Daarmee vermeden we magischer wijze de bergpassen tussen Slovenië en Oostenrijk :-)
Bled is hét cliché-beeld van het sloveense toerisme. Maar als toegangspoort tot het Triglav Nationaal Park van de Julische Alpen ligt er daar een nog veel mooier gebied te verkennen. Zo hebben we onderweg ook nog de Kras regio met zijn Skocjanske Jame, Postojnska Jama & het Cerknica meer en de omgeving van Crni Kal & Hrastovlje met stip genoteerd voor als we hier nog eens met de auto terugkomen.
Maar soms is ook gewoon de weg de attractie. Zo reden we van Kransjka Gora tot in Villach bijna 50km bergaf op een meestal perfect geasfalteerd fietspad over een oude spoorlijn! Genieten. Het ging zo vlot dat we Slovenië al waren uitgezoefd zonder het te beseffen!
De slovenen waren soms aandoenlijk behulpzaam. De ene keer verzamelt zich ongevraagd een hele bende rond ons om de weg te wijzen... om dan te beseffen dat ze het zelf niet weten of uitgelegd krijgen en te horen dat wij al die tijd zelf wel de route kenden. De andere keer belt een man het halve dorp af om ons een overnachtingsplaats te zoeken omdat hij vindt dat we zeker die dag in zijn mooi dorp moeten stoppen en blijven. En als laatste fietst nen echte coureur een tijdje met ons mee om ons zeker op de mooie fietsroute te krijgen en neemt hij afscheid met zijn GSM-nummer te geven om samen een koffietje te pakken als we die dag in zijn dorp eindigen.
Sinds een paar dagen hebben we de Sobe geruild voor Zimmer Frei. Van Villach ging het vlotjes via het Drau- en Mölldal tot in Obervellach en dan nog 600m klimmen tot in Mallnitz. Daar botsten we op de onoverkomelijke muur van de Hohe Tauern met toppen van +3000m waar we met 't fietske nog eens niet aan mochten/wilden proberen! De auto's trouwens ook niet en iedereen moet met de treinshuttle door de tunnel. Fietsen in Oostenrijk is een luxe: overal autovrije fietspaden die goed bewegwijzerd zijn.
Nu is het nog maar een goede 100km grotendeels bergaf naar Salzburg. Dat gaat dus lukken. Hier in de bergen zijn het trouwens niet de kilometers die tellen maar wel de hoogteverschillen. Toch prijkt de symbolische 1000 bijna op de kilometerteller!
Bled is hét cliché-beeld van het sloveense toerisme. Maar als toegangspoort tot het Triglav Nationaal Park van de Julische Alpen ligt er daar een nog veel mooier gebied te verkennen. Zo hebben we onderweg ook nog de Kras regio met zijn Skocjanske Jame, Postojnska Jama & het Cerknica meer en de omgeving van Crni Kal & Hrastovlje met stip genoteerd voor als we hier nog eens met de auto terugkomen.
Maar soms is ook gewoon de weg de attractie. Zo reden we van Kransjka Gora tot in Villach bijna 50km bergaf op een meestal perfect geasfalteerd fietspad over een oude spoorlijn! Genieten. Het ging zo vlot dat we Slovenië al waren uitgezoefd zonder het te beseffen!
De slovenen waren soms aandoenlijk behulpzaam. De ene keer verzamelt zich ongevraagd een hele bende rond ons om de weg te wijzen... om dan te beseffen dat ze het zelf niet weten of uitgelegd krijgen en te horen dat wij al die tijd zelf wel de route kenden. De andere keer belt een man het halve dorp af om ons een overnachtingsplaats te zoeken omdat hij vindt dat we zeker die dag in zijn mooi dorp moeten stoppen en blijven. En als laatste fietst nen echte coureur een tijdje met ons mee om ons zeker op de mooie fietsroute te krijgen en neemt hij afscheid met zijn GSM-nummer te geven om samen een koffietje te pakken als we die dag in zijn dorp eindigen.
Sinds een paar dagen hebben we de Sobe geruild voor Zimmer Frei. Van Villach ging het vlotjes via het Drau- en Mölldal tot in Obervellach en dan nog 600m klimmen tot in Mallnitz. Daar botsten we op de onoverkomelijke muur van de Hohe Tauern met toppen van +3000m waar we met 't fietske nog eens niet aan mochten/wilden proberen! De auto's trouwens ook niet en iedereen moet met de treinshuttle door de tunnel. Fietsen in Oostenrijk is een luxe: overal autovrije fietspaden die goed bewegwijzerd zijn.
Nu is het nog maar een goede 100km grotendeels bergaf naar Salzburg. Dat gaat dus lukken. Hier in de bergen zijn het trouwens niet de kilometers die tellen maar wel de hoogteverschillen. Toch prijkt de symbolische 1000 bijna op de kilometerteller!
woensdag 1 juni 2011
Sloveense heuvels
Na Pula zijn we eerst nog de uiterste punt van Istrië gaan verkennen. Het Kamenjak schiereiland - met mooie wilde natuur - heeft een idyllische ligging met rotsige baaien, eilandjes en - op het uiterste puntje - oneindige zichten. Het deed ons wat denken aan The Catlins en ook de Safari Bar had wat weg van The Lost Gypsy Gallery.
Na genoeg uitgerust te zijn, hebben we definitief de (naakt)kust achter ons gelaten en zijn we noordwaarts via het binnenland richting de Sloveense grens teruggekeerd. Sindsdien gaat het ferm bergop en daarmee verandert het landschap ook. Pazin en Motovun liggen al verscholen in de heuvels maar om daarna de grens te bereiken was het echt ploeteren... De campings zijn hier minder dik gezaaid zodat we na 10 dagen kamperen nu vooral in privé-kamers overnachten.
En met de bergen is ook het weer omgeslagen. Na elke dag bloedhete zon zitten we nu in een bar langs de weg een regenbui uit te zitten en te twijfelen of verderrijden vandaag nog zin heeft. Welkom in Slovenië!
Na genoeg uitgerust te zijn, hebben we definitief de (naakt)kust achter ons gelaten en zijn we noordwaarts via het binnenland richting de Sloveense grens teruggekeerd. Sindsdien gaat het ferm bergop en daarmee verandert het landschap ook. Pazin en Motovun liggen al verscholen in de heuvels maar om daarna de grens te bereiken was het echt ploeteren... De campings zijn hier minder dik gezaaid zodat we na 10 dagen kamperen nu vooral in privé-kamers overnachten.
 |
| Stoppen me zicht op Motovun |
Published with Blogger-droid v1.6.9
zaterdag 28 mei 2011
Fietsen in Istrië
We zitten/liggen weer sinds zondag elke dag op de fiets. Het plan is simpel en wordt ondersteund door 3 fietsboekjes: Ryanair-gewijs vanuit Triëste naar Istrië en dan via Slovenië naar Oostenrijk om door Duitsland terug naar huis te fietsen. Het plan is deze keer misschien wel wat overmoedig. Er liggen naar het schijnt bergen op de route?!
Ondertussen gaat het inpakken voor een fietsvakantie vlot. We weten wat mee en niet mee moet en in welke tas het hoort. In ruil voor een paar overbodige kleren zijn er deze keer twee extra gadgets mee: een macchinetta koffiezetapparaat en toebehoren (belangrijk) & een zonnelader voor batterijen (fun). Het eerste blijkt al nuttiger en beter te werken dan het tweede... Vervangen we volgende keer eindelijk die boeken door een Kindle?!
Ook de fietsen vliegtuigklaar maken begint bekend terrein te worden. Ter plaatse hebben we ze snel terug ineen gezet en gelukkig hebben we geen transportschade. Het dagelijkse ochtend- en avond-fietskampeerritueel zit ons nog helemaal in de vingers en is geoptimaliseerd door het merken van de tassen (slaapstuff, kleding, schoenen-sportkledij-toiletgerief en... hardware).
De voorbije dagen hebben hitte, heuvelachtig terrein en charmante stopplaatsen ons het tempo doen aanpassen. Gelukkig ligt alles hier dicht bij mekaar zodat we op 3 dagen ook al 3 grenzen hebben overgereden. Italië was druk qua verkeer en stad. In Slovenië hebben we ter plaatse een verrassend mooie fietsroute als verkeersvrij alternatief langs de kust gevonden. En in Kroatië rijgen de oude stadjes zich nu langs de kust aaneen via stevig klimmen en dalen op stoffige onverharde wegen.
We proberen goed te onthouden wat elk stadje onderscheidt want ze dreigen makkelijk met mekaar verward te worden. Zijn ondertussen al de revue gepasseerd:
Ondertussen gaat het inpakken voor een fietsvakantie vlot. We weten wat mee en niet mee moet en in welke tas het hoort. In ruil voor een paar overbodige kleren zijn er deze keer twee extra gadgets mee: een macchinetta koffiezetapparaat en toebehoren (belangrijk) & een zonnelader voor batterijen (fun). Het eerste blijkt al nuttiger en beter te werken dan het tweede... Vervangen we volgende keer eindelijk die boeken door een Kindle?!
Ook de fietsen vliegtuigklaar maken begint bekend terrein te worden. Ter plaatse hebben we ze snel terug ineen gezet en gelukkig hebben we geen transportschade. Het dagelijkse ochtend- en avond-fietskampeerritueel zit ons nog helemaal in de vingers en is geoptimaliseerd door het merken van de tassen (slaapstuff, kleding, schoenen-sportkledij-toiletgerief en... hardware).
De voorbije dagen hebben hitte, heuvelachtig terrein en charmante stopplaatsen ons het tempo doen aanpassen. Gelukkig ligt alles hier dicht bij mekaar zodat we op 3 dagen ook al 3 grenzen hebben overgereden. Italië was druk qua verkeer en stad. In Slovenië hebben we ter plaatse een verrassend mooie fietsroute als verkeersvrij alternatief langs de kust gevonden. En in Kroatië rijgen de oude stadjes zich nu langs de kust aaneen via stevig klimmen en dalen op stoffige onverharde wegen.
We proberen goed te onthouden wat elk stadje onderscheidt want ze dreigen makkelijk met mekaar verward te worden. Zijn ondertussen al de revue gepasseerd:
- Triëste met zijn Romeinse theater
- Múggia met zijn vissershaventje
- Koper met de zouthallen
- Piran met een spectaculaire ligging op een schiereiland
- Novigrad met een losstaande kerktoren
- Porec met een byzantijnse basilica als werelderfgoed
- in Rovinj was het stevig klimmen naar de kathedraal en liep het vol toeristen
- Pula met zijn indrukwekkende Arena en Augustustempel
Published with Blogger-droid v1.6.9
Abonneren op:
Posts (Atom)
