De laatste loodjes en fotootjes

Hierbij nog de bewijzen en indrukken van 450km Polen en daarna nog 350km Duitsland.

Daarmee zijn alle foto's verwerkt. Voor wie er nu nog tegen kan voorzien we in de komende weken nog een paar specials.

Litouwen foto's

Voor de liefhebbers van beeldmateriaal doen we gewoon verder: hierbij de vijfde reeks foto's.

Letland foto's

Hier is de vierde reeks met de foto's van Letland. In Letland hebben we amper 200km gefietst. Het was te warm, de wegen waren slecht en misschien zaten we aan onze 2500km-dip? Letland was hoofdzakelijk een hoogtepunt qua architectuur - de Art Nouveau in Riga en het paleis in Rundale - maar vooral het bezoek van Nat en Margoo! Riga was dus ons Margoogtepunt.

Wie goesting heeft, we kunnen altijd ergens afspreken in het najaar. Laat maar weten waar en wanneer en wij doen met plezier ons best om op tijd daar aan te komen!

Een derde reeks foto's

Nu we een paar dagen thuis zijn en volop internet onder onze vingers hebben, kijken we zelf graag terug. We hebben nog een massa foto's te verwerken en gaan dus chronologisch en mondjesmaat verder. Hierbij een derde reeks foto's - het tweede deel van Estland. Een terugblik op onze fietstocht langs de westkust en over de eilanden Hiiumaa en Saaremaa.

De slotrit

Vandaag hebben we de slotrit gereden van Aken naar... Beringen! Die laatste 100km gingen vlotjes door een mooi heuvellandschap tussen Vaals en Maastricht in aangenaam en droog fietsweer.

De vorige dagen van Potsdam naar de voet van de Harz waren nochtans prachtig. Fietsen over de R1 in Duitsland is pure luxe. Vooral dan in landkreis Potsdam-Mittelmark ging dat over fietspaden en bewegwijzering van een kwaliteit die we nog nergens gezien hebben! Hier hadden we graag nog een tijdje over verdergefietst door de Harz. Hoe dichter we er echter bij kwamen, hoe slechter het weer werd. De laatste dag naar Quedlinburg waren 58km pure ellende in de regen. Dan zie je niet veel meer van die mooie omgeving en fiets je alleen maar om ergens droog te kunnen gaan slapen. En de weersvoorspellingen voor de volgende dagen waren niet beter en eerder nat, natter, natst.

Het besluit was dan ook snel genomen. Na twee en een halve maand is de tijd gekomen om te stoppen in schoonheid. We zijn 75 dagen op de fiets onderweg geweest door Zweden, Finland, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Duitsland en (een stukje) Nederland! De eindteller staat op exact 3800km fietsen. En daarbij hebben we waarschijnlijk veel geluk gehad: amper twee dagen in de regen gefietst en voor de rest bijna altijd schitterend zomer- of toch minstens fietsweer gehad. En daarenboven geen enkel ongeluk, fysiek letsel of technisch mankement gehad; zelfs geen platte band! We zijn helemaal verkocht aan het vakantiefietsen! Die rest van de R1 door Duitsland houden we voor later nog eens :-)

Hiermee eindigt deze blog nog niet. We hebben voor de komende dagen nog een paar toemaatjes in petto. Stay tuned!

3333

Begin deze week zagen we deze mooie reeks cijfers op onze fietskilometerteller voorbij rollen... net voor we in Olsztyn aankwamen. En daarop is hij tot nu toe ook blijven staan. Eerst zijn we met de trein naar Toruń gereden om daar een paar dagen van het stadscentrum te genieten dat op de UNESCO- werelderfgoedlijst staat. En morgen sporen we vanuit Poznan naar Berlijn om daar het fietsen terug te starten. Het plan is nu om over delen van de eurovelo-route R1 en de Hanzefietsroute richting België te trekken.

Sinds het vorige bericht zijn we al slingerend - zowel op de kaart als op en neer - door Mazurië gefietst. Wat de Baltische staten hebben aan variatie in steden vinden we hier in het landschap. Noordoost Polen is terecht een toeristische topper voor natuur-, water- en fietsliefhebbers.

De temperatuur is ondertussen schappelijk fietsbaar en we zijn specialist geworden in 'het lezen van wolken die op uitbarsten staan'. De Pool trekt zich daar niets van aan en eet massaal lody (ijs).

Polen = bonuspunten

We hebben nu de Baltische staten definitief achter ons gelaten en daarmee het hoofddoel van deze reis gehaald. Hoe en langs welke route we nu verder gaan is (nog) altijd open geweest. Via gedeeltelijk fietsen of sporen door stukken Polen en Duitsland zijn opties. Wat er nu gaat volgen is nog meer onvoorbereid en dus onbekend terrein. We zien wel. Alles is bonus.

De grens tussen Litouwen en Polen was weer van het primitieve type. Niet zo primitief als tussen Letland en Litouwen waar alleen een grenspaal met daaronder een toepasselijke geocache ('No Limits') op een stoffige zandweg de overgang markeerden. Maar de bosweg met half openstaande slagboom, het wapenschild met de rode Poolse adelaar en het waarschuwingsbord met 'filming and photographing is prohibited' leken zo uit de Kuifjesboeken te komen! We hebben dus wel onze obligate foto genomen.

Daarna was de weg onbekend omdat we zelfs geen kaart hadden en ook de GPS al sinds Riga kaartloos was. We gokten op De Grote Leegte richting Mazurië... Niets was minder waar! Eenmaal het bos uit werden we in de buurt van Berżniki al verwelkomd in een mooi heuvelachtig landschap met meertjes. Sejny was de eerste stad waar al meer beschaving was dan verwacht en iets verder bleken we aan het Wigry meer pal in het lokaal toeristische hoogtepunt te zijn aanbeland. Het daarrond gelegen Wigierski Park Narodowy met zijn beroemde klooster (wisten wij veel...) trekt vele vooral Poolse toeristen en dus zijn er overal 'pokoje' (aka Zimmer Frei) en campings.

Op twee dagen tijd hebben we ons ook al op de belangrijkste gastronomische hoogtepunten getrakteerd. Żurek (zure soep met worst), bigoś (een stoofpotje met zuurkool), pierogi (een soort van ravioli maar dan gevuld met bv kaas, kool of paddestoelen) en als kers op de taart nalešniki z jagodami (pannekoeken gevuld met verse bosbessen). Feest! Maar over onze culinaire ervaringen wijden we zeker nog een afzonderlijk bericht met bijhorende foto's. We blijven Bourgondiërs in hart en nieren.

De Poolse taal is natuurlijk ook een meer vertrouwd terrein. Zelfs ik kan nu vlotjes dzien dobry (goedendag), dzienkuję (bedankt), do widzenia (tot ziens) en poproszę rachunek (de rekening a.u.b.) uit mekaar houden. An geeft zelfs met haar 3 jaren Poolse avondlessen - en dus de juiste uitspraak - de Polen de indruk vlotjes mee te kunnen praten zodat al menig Pool een hele uitleg op ons heeft afgevuurd ook al verstaat ze er maar flarden van... Het idee en het gevoel telt.

Met de grensovergang is ook het weer omgeslagen. De eerste nacht zijn we wijselijk in een pokoje gebleven (en heeft het die nacht ferm geonweerd en geregend) en deze morgen werden we van de zon op onze tent wakker maar staan we hier nu al bijna 2 uur in een bushokje te schuilen voor de stortregens. Voldoende tijd dus om dit bericht te schrijven en onze grootse plannen voor de dag te herzien. Wat we kunnen meepikken van Polen blijft dus bonus.

Published with Blogger-droid v1.4.8